Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2019/9849 E. 2019/18984 K. 21.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9849
KARAR NO : 2019/18984
KARAR TARİHİ : 21.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Katılanın yaralanmasına ilişkin Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 23.06.2015 tarih 2015/1590 sayılı raporda “Sol koltuk altında 2×2 cm lik kesi, sağ üst kadranda ağrı, epigastrik bölgede hassasiyet olduğu, tansiyonunun 90/50 mm/hg olarak ölçüldüğü, gözlem altına alındığı kayıtlı olduğu, mevcut evraka istinaden, kafa kemiklerinde kırık, herhangi bir dimağ arazı, büyük damar iç organ lezyonu tarif edilmeyen arızasının, tarif edilen lezyonların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı” belirtilmiş ise, katılanda mevcut yaralanmalardan hangisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği hususunda raporda açıklık bulunmadığından ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunda tereddüt hasıl olduğundan, katılanın yaralanmasına ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporlar temin edilip, Adli Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahele ile giderilip giderilemeyeceği hususunda şüpheye yer bırakmayacak nitelikte rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Kabule göre; katılanın yaralanmasına ilişkin Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 23.06.2015 tarih 2015/1590 sayılı raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu belirtildiği halde, sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın TCK’nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi sureti ile hüküm kurulması,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 21.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.