YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/12874
KARAR NO : 2019/21219
KARAR TARİHİ : 28.11.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; müvekkilinin 06.12.2007 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, müdür olarak çalışan müvekkilinin iş akdinin 06.12.2013 tarihinde son bulduğunu, şirket içinde 09.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 3-4 gün de 19.00-19.30 saatleri arasında kesintisiz çalıştığını, her ay ortalama 3-4 gün satış işlemleri ve satılan ürünlerin montajı ile personelin eğitimi için şehir dışına çıktığını, 13-16 Haziran 2011, 20-25 Ekim 2011, 25-30 Mart 2013, 21-26 Ekim 2013 tarihlerinde Moskova’ya, 9-13 Nisan 2011, 27 Nisan-2 Mayıs 2011 tarihleri arasında Umman’a, 22-26 Şubat 2011, 3-13 Haziran 2013 tarihleri arasında Bakü’ye iş amacıyla gittiğini, ayrıca ayda ortalama 1 gün Cumartesi günü çalıştığını, dini bayramlar hariç resmi bayramlarda da çalıştığını iddia ederek; fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının davalı işyerinde müdür olarak çalıştığını, müvekkili şirketin haftanın 5 günü 09.00-18.00 saatleri arasında faaliyet gösterdiğini, resmi tatillerde çalışma yapılmadığını, şirket müdürü olan davacıya şirket yetkilisi tarafından toleranslı davranıldığını, davacının istediği saatte geldiğini ve istediği saatte işten çıktığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde hafta içi çalışma saatlerini açıkladıktan sonra ayda bir cumartesi günü çalıştığından bahsetmiş, pazar günleride çalıştığına dair bir iddiada bulunmamıştır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 46. maddesine göre, hafta tatili yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat dinlenme olup, davacının dava dilekçesindeki açıklamalarından hafta tatili iznini pazar günleri çalışmayarak kullandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ispatlanamayan hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.