YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/8225
KARAR NO : 2019/18148
KARAR TARİHİ : 15.10.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.02.2007 tarihinde davalı bankada çalışmaya başladığını, 21.03.2013 tarihi itibariyle bildirimde bulunarak 01.06.2013 tarihi itibariyle istifa ettiğini, davalı şirketin müvekkilininde 30.04.2013 tarihinde işten ayrılmasını istediğini, kıdem tazminatının ödendiğini, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmediğini, ihtarname ile fazla mesai ve ihbar tazminatı alacaklarının ödenmesini istediğini, davalı şirketin istifası nedeniyle ihbar tazminatının ve fazla mesai yapmamış olması nedeniyle fazla mesai ücreti ödenmeyeceğini ihtarname ile bildirdiğini, müvekkilinin işyerinde 45 saati aşar şekilde çalışma yaptığını, işyerinde kredi ve operasyon bölümünde çalıştığını, işyerinde normal mesai saatlerinin hafta içi 09.00 – 18.00 arasında olduğunu, 1,5 saatlik yemek arası verildiğini, müvekkilinin işyerinde hafta içi 09.00 – 21.00, Cumartesi günleri 09.00- 15.00/16.00 saatleri arasında çalıştığını, çalıştığı süre boyunca her ayın son ve Aralık ayının son gününde işverenin talimatı ile 09.00 – 03.00/04.00 saatlerine kadar çalıştığını, çalışmalarının şirket kayıtları ile sabit olduğunu, fazla mesai ücreti ödenmediği gibi serbest zaman da kullandırılmadığını iddia ederek fazlaya ilişkin haklarının saklı tutarak fazla mesai ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; kısmi veya belirsiz alacak davasının açılamayacağını, davacının talep konusunun tamamını bildiğini, davacının talebini somutlaştırmadığını, dava açmakta hukuki yararının olmadığını, zamanaşımının 5 yıl olduğunu, 5 yıldan önceye ait alacakların zamanaşımına uğradığını, davalı şirkette giriş çıkışların parmak izi sistemi ile kayıt altına alındığını, bu sistemin Ocak 2008 de devreye girdiğini, davacının bordrolarında fazla mesai sütunu bulunduğunu, bordro tutarlarının banka kanalı ile ödendiğini, banka kayıtları ile bordroların örtüştüğünü, davacının tüm alacaklarını aldığına dair ibraname imzaladığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti alacağı yazılı delil mahiyetindeki işyeri giriş çıkış (sistem)kayıtlarından belirlenmiş, mahkemece %30 oranında takdiri indirim uygulanarak hüküm altına alınmıştır.
Fazla mesai, hafta tatili, genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak bu çalışmaların tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Buna göre, sistem kayıtlarından belirlenen fazla çalışma ücreti alacağının takdiri indirim uygulanmaksızın hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.