YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/28809
KARAR NO : 2019/12717
KARAR TARİHİ : 15.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Gerekçeli karar sanıklar … ve …’in beyan edilen en son adreslerinde ‘…’ isimli kişiye tebliğ edilmiş ise de tebligat parçasında muhatapların tevziat saatinde bulunmama sebeplerinin gösterilmediği ve Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesinde öngörüldüğü şekilde tebliğ yapılmadığının anlaşılması karşısında sanıklar … ve … hakkında yerel mahkemenin 06/08/2015 tarih ve 2014/351 Esas – 2015/ 340 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanıklar … ve …’e 03/10/2014 tarihli celsede 6831 sayılı Kanun’un 91/4. maddesinden ek savunma hakkı verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanıklar hakkında hükmedilen gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması mahallinde giderilir eksiklik olarak görülmüştür.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca, hükümlerden TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp, yerlerine ”24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.