Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/6586 E. 2019/14544 K. 09.12.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6586
KARAR NO : 2019/14544
KARAR TARİHİ : 09.12.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
I) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a- Gerekçeli karar başlığında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine “iftira” olarak yazılması,
b- Sanığın mağdura yönelik başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu, eylemler arasında herhangi bir hukuki veya fiili kesinti gerçekleşmeksizin, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda, aynı mağdura karşı, birden fazla kez gerçekleştirdiği gözetilerek, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesi uygulanarak ceza tayinine gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde eylem sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
c- Kabule göre de;
1- Hükümden önce Anayasa Mahkemesi’nin 10.12.2013 tarih ve 28847 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 10.04.2013 tarih ve 2013/14 esas, 2013/56 sayılı kararı ile TCK’nın 267/5. maddesindeki “…süreli hapis cezasına mahkumiyeti halinde, mahkum olunan cezanın üçte ikisi kadar hapis cezasına…” bölümünün iptaline karar verilerek 10.06.2014 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, TCK’nın 267/5. maddesinin süreli hapis cezaları yönünden uygulama kabiliyetini kaybettiği gözetilmeden, sanığın cezasında TCK’nın 267. maddesinin 5. fıkrası gereğince artırım yapılması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.