YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/9281
KARAR NO : 2013/22650
KARAR TARİHİ : 11.12.2013
MAHKEMESİ :. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk (Kartal Fikri ve Sınai Haklar Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 27/03/2012 tarih ve 2008/150-2012/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 15.05.2001 yılında plastik şarjörün tasarımını yaptığını ve teknik resmin fabrika tarafından onaylandığını, HK-33 E için plastik şarjör talebi yapılarak alıma çıkıldığını ve tekliflerin değerlendirilerek siparişin Zenit Plastik Ltd. Şti.’ne verildiğini, ancak son yapılan ihalede müvekkiline ait plastik şarjör ile ilgili olarak bazı firmaların faydalı model belgesi aldığının anlaşıldığını, davalının da bu kapsamda dava konusu faydalı model belgesini aldığını, ancak söz konusu belgenin mevzuata aykırı olduğunu, davalı tarafından gerekli olan iznin alınmadığını, dolayısıyla kamu düzenine ve kanuna aykırı işlem yapıldığını, faydalı modelin sanayiye uygulanabilirlik ve yenilik niteliği bulunmadığı gibi, faydalı model başvurusunun uygulamaya koyabilmesini mümkün kılacak yeterlilikte açık ve tam olarak da tanımlanmadığını ileri sürerek, davalıya TPE tarafından verilen 21.06.2006 tarih ve 2005/00121 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ortağı ve müdürü olduğu şirketin 1995 yılından itibaren küçük silah sanayilerine yüksek kaliteli enjeksiyon kalıplı plastik parçalar da üretmeye başladığını, bu çalışmaları dolayısıyla müvekkilinin bir çok buluş yaptığını, dava konusu buluşun da müvekkilinin tamamen kendisinin tasarlaması ve geliştirmesi ile ortaya koymuş olduğu yeni bir buluş olduğunu, bunun için izin almasının gerekmediğini, buluşun yeni ve sanayiye uygulanabilir bir buluş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar TPE’ den gelen yazı ile davacıya ait olan … Y no’lu faydalı model belgesinin yıllık ücreti ödenmediğinden geçersiz kılındığı belirtilmiş ve bu yazı sonrasında düzenlenen ek rapor ile davanın konusuz kaldığı bildirilmiş ise de, TPE nezdinde geçersiz
kılınan faydalı modelin davaya konu edilen faydalı model olmaması karşısında, bilirkişinin ek raporda sehven bu şekilde değerlendirme yaptığı, hükümsüzlüğü talep olunan faydalı model belgesinin tescil edildiği tarih itibariyle 551 sayılı KHK’nın 154-156. maddelerinde düzenlenen yenilik unsurunu haiz olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve davalı adına TPE nezdinde tescilli 2005/00121 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu 2005/00121 sayılı faydalı modelin 556 sayılı KHK’nın 156. maddesi uyarınca yenilik unsuruna sahip olmadığının belirlenmiş bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.