YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7755
KARAR NO : 2013/22510
KARAR TARİHİ : 10.12.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/02/2013 tarih ve 2012/80-2013/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya ait bankamatik kartının kopyalanarak, müvekiline ait hesaptan 21.650,00 TL çekildiğini ileri sürerek, 21.650,00 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının itiraz ettiği işlemlerin, bizzat davacının bankamatik kartı ve doğru şifresinin girilmesi suretiyle yapıldığını, davacı tarafça kartın kaybolduğuna veya çalındığına ilişkin bir bildirimde bulunulmadığını, kart şifresinin başkaları tarafından öğrenilmesinde davacının ağır kusurlu olduğunu, müvekkili bankanın sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının alışverişte kullandığı bir sırada kartının kendisinin engel olamayacağı bir şekilde kopyalandığı, davalı bankanın gerekli teknolojik tedbir ve önlemleri almadığı, bir itimat kurumu olan bankanın aldığı mevduatı sahtecilere karşı özenle koruyamadığı, günlük para çekim limiti 1.000,00 TL olmasına rağmen bir günde limitin çok üstünde kopyalanmış sahte kart ile yapılan her bir para çekilişi işleminde kart hamiline SMS yoluyla veya diğer teknolojik yollarla uyarmadığı, davalı bankanın objektif özen borcu gereği hafif kusurundan dahi sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 21.650,00 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.109,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.