Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/2303 E. 2020/721 K. 14.01.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2303
KARAR NO : 2020/721
KARAR TARİHİ : 14.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık …’ ın, suçun unsurları oluşmadığına, teşdit uygulamasının gerekçelendirilmediğine, takdir sınırının aşıldığına, cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanabileceğine yönelik temyiz itirazı ile sanık …’ ın, sübuta, mağdurun rızasıyla araca bindiğine, TCK.nın 26. maddesi kapsamında ilgilinin rızası bulunduğundan suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, TCK.nın 29. maddesi kapsamında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşdit uygulamasının yasal dayanağı bulunmadığına, seçenek yaptırımların ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık …’in aşamalardaki savunmalarında, mağdur ile aralarında hayvan alım satımı nedeniyle alacak verecek meselesi olduğunu beyan etmesi; mağdurun ise aşamalardaki ifadelerinde, sanıklardan hiçbirisi ile aralarında alacak verecek meselesi olmadığını, sanık …’in, … isimli kişiden alacağı olduğunu, zorla araca bindirme şeklindeki eylemlerinin sebebinin kendisinin …’ın evinin yerini göstermesini sağlamak olduğunu beyan etmesi karşısında, … isimli kişi tanık olarak dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu mağdurun kendisine olan borcunu ödemeyerek kaçması nedeniyle mi, yoksa mağdurun beyan ettiği gibi …’ın evini göstermesini sağlamak amacıyla mı işlediği tespit edilip sonucuna göre, sanık … hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.