YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9068
KARAR NO : 2020/715
KARAR TARİHİ : 14.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Sanığın suçu 6545 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden bir gün önce işlediği anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-b maddesinin uygulanması gerekirken TCK’nın 142/2-h maddesinin yazılı şekilde karar verilmesi,
2.Soruşturma aşamasında gerçekleşen iadeden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi gereğince uygulanan etkin pişmanlık indirim oranının aynı maddenin ikinci fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2’den fazla ve 2/3’üne kadar (2/3 dahil) olması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.