YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/8162
KARAR NO : 2020/848
KARAR TARİHİ : 21.01.2020
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/08/2003 tarihinde fiili olarak işe başladığını, sigorta bildiriminin 01/10/2003 tarihinde yapıldığını, son ücretinin sosyal yardımlar dahil 2.300,00 TL olduğunu ancak kuruma asgari ücret üzerinden bildirim yapıldığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davacıya kıdem tazminatı olarak 12.000 TL ödendiğini ancak fazla çalışma ücretleri ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, bakiye kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının kendi rızası ile işi bıraktığını ve anlaşma yoluyla 12.000 TL kıdem tazminatı ödendiğini, yazlık site olan işyerinin yılın 4 ayı faal olduğunu, 8 ayı ise işlerin düştüğünü, bu nedenle eksik mesai yapıldığını, davacının boş kaldığı sürelerde inşaat onarım işiyle uğraştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 19.02.2019 tarih, 2015/30640 Esas, 2019/4114 Karar sayılı kararı ile özet olarak;
“…Davalı vekili 28/11/2014 tarihli dilekçesiyle dört tanık ismi bildirmiş, Mahkeme bu tanıklardan sadece ikisini dinlemiştir. Davalı tarafından ismi bildirilen diğer iki tanık yönünden ise hiçbir işlem yapılmamıştır. HMK’nın 241. maddesi Mahkemeye ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede kanaat edindiği takdirde geri kalan tanıkları dinlememe yönünde takdir hakkı vermiş ise de, Mahkemece bu yönde alınmış bir ara karar da bulunmamaktadır.
Sonuç itibariyle, Mahkemenin davalının gösterdiği dört tanıktan sadece ikisini dinleyip, herhangi bir gerekçe göstermeden diğer iki tanığı dinlemeden davayı karara bağlaması, davalının savunma hakkının ihlali niteliğinde olup, kararın sırf bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak, ancak ” dosyadaki delil durumuna göre yeterli derecede bilgi edinildiği nazara alınarak diğer iki tanığın dinlenmesine gerek olmadığına” şeklinde ara kararı oluşturularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Dairemizce verilen bozma kararında davalı tarafça bildirilen dört tanıktan ikisinin dinlenmesi ve gerekçe belirtilmeden diğer iki tanık dinlenmeksizin karar verilmesinin hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğu belirtilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, “…dosyadaki delil durumuna göre yeterli derecede bilgi edinildiği nazara alınarak diğer iki tanığın dinlenmesine gerek olmadığına,” şeklinde ara kararı oluşturularak diğer iki tanık dinlenilmeden önceki gibi karar verilmiştir.
Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince dinlenilmeyen iki tanığın dinlenilmesi gerekirken, tamamen yasanın tekrarı niteliğindeki soyut bir ara kararı ile bu tanıkların dinlenilmesine gerek olmadığına karar verilip, yargılamanın sonuçlandırılması davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın ve yine hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir.
Öte yandan davalı tarafın mazeret bildirdiği 11.09.2019 tarihli celseden iki gün sonrasına duruşma günü verilmesi ve davalı vekilinin son oturuma ilişkin bildirdiği mazeret hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.