YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/15120
KARAR NO : 2020/1403
KARAR TARİHİ : 04.02.2020

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, Müvekkilinin davalı işveren nezdinde 04.01.2011 tarihinde işe başladığını ancak işe girişinin SGK’ ya 05.01.2012 tarihinde, yani 1 gün sonra bildirildiğini, muhasebe departmanında işe başladığını, işverence iş akdinin haksız olarak 25.12.2012 tarihinde feshedildiğini, bu sürede aralıksız çalıştığını, en son aylık 1.432,00 TL brüt ve 1.066,00 TL asgari geçim indirimi dahil net maaşının olduğunu, işe başladığı tarihten işverence iş akdinin feshedildiği 25.12.2012 tarihine kadar adı geçen işveren nezdinde aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin 25.12.2012 tarihinde işverence haksız bir şekilde ve 1 yıllık kıdemine 10 gün kala hem kıdem tazminatını almasını hem de yıllık izin hakkının doğmasını engellemek için haksız ve kötü niyetli olarak feshedildiğini, taraflarına …Noterliği’ nin 27.12.2012 tarihli iş akdi fesih bildirimi içerikli ihtarının çekildiğini, davalının bu haksız ve kendi beyanlarıyla gerçek dışı ifadeler içeren ihtarına, ihtarname ile cevap verildiğini ve davalının sadece ihbar tazminatını banka hesabına yatırdığını, müvekkilinin ortalama olarak her ay en az 10 gün fazla mesai yaptığını, bu fazla mesailerin 21:30-22:30 hatta bazen 23:00 ‘a kadar sürdüğünü, yine müvekkilinin tüm cumartesi günleri 19:30’a kadar çalıştığını, hafta içi için (her ay için 10 gün olmak üzere) 4 saatten 1 sene içerisinde en az 480 saat hafta içi fazla çalışmasının olduğunu, cumartesi günleri içinde 6’şar saatten en az 300 saat fazla çalışmasının bulunduğunu, davalı tarafça müvekkilinin çalıştığı sürece 23 Nisan 2012, 1 Mayıs 2012, 19 Mayıs 2012, 29 Ekim 2012 ve 28 Ekim 2012 tarihlerinde çalıştırıldığını, bu çalışmaları için hesaplanacak ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; 500,00 TL fazla çalışma ücreti alacağı ve 100,00 TL dini ve resmi bayram çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin yasal prosedüre uygun bir biçimde kendisine yazılı ihbarda bulunularak, iş ve iş organizasyonu gereği iş yerindeki iş barışı ve davacının iş yerini terk edip gitmesi, savunma vermemesi vs sebepler ışığında hak etmediği halde kendisine ihbar tazminatı ödenerek feshedildiğini, davacıya gönderilen … Noterliği’ nin 40076 yevmiyeli iş akdinin fesih ihbarnamesinde de açıkça tüm bu hususların zikredildiğini, davacı yanca dilekçesinde zikredilen bu yönlü tüm iddialarının asılsız olduğunu, hiç birini kabul etmediklerini, davacı yanın fazla çalışma alacağının da söz konusu olmadığını, bu hususa ilişkin tüm iddialarının da gerçek dışı olduğunu, zira davacı yanın işinin konumu ve muhasebe departmanının da çalışma prensibi gereği fazla çalışma yapmasını gerektirir bir iş pozisyonunun söz konusu olmadığını, davacı yanın çalışma saatlerinin hafta içi sabah 09:00’da başladığını, akşam 18:00’de sonlandığını, günde 1,5 saatlik bir ara dinlenmesinin mevcut olduğunu, hafta sonu sadece Cumartesi günü çalıştığını, Cumartesi günü yine 09:00’da işbaşı yaptığını, öğlen saat 12:00’de mesaisinin bittiğini, yine Cumartesi günü 30 dakika ara dinlenmesini bulunduğunu, davacı yanın bu çalışma prensibi ile çalışmasını sürdürdüğünü, hiçbir zaman fazla çalışma yapmadığını, davacının hiçbir zaman genel tatil olarak adlandırılan dini ve milli bayramlarda çalışmadığını, davacının KPSS sınavına hazırlandığını, gittiği dershaneden ders saatlerinin öğrenilebileceğini, bu sebeple hiçbir genel tatil alacağının da mevcut olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi ek raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Bilirkişi kök raporu ile ek raporunda bilirkişinin yetki ve görevi olmadığı halde takdiri indirim uygulaması bu aşamada sonuca etkili görülmemiştir.
2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Mahkemenin doğru şekilde itibar ettiği 14/05/2015 tarihli ek raporda hesaplanan fazla çalışma ücreti 3.149,44 TL olup %30 takdiri indirim yapıldığında 2.204,60 TL’ye ulaşılmasına rağmen, Mahkemece 2.204,60 TL’ye hükmedilmesi gerekirken fazla çalışma ücretinin 500,00 TL + 2.204,60 TL = 2.704,60 TL olarak hüküm altına alınması hatalıdır.
4- Davacının, dava ve ıslah dilekçesinde faiz talep etmemesi karşısında hak edilen alacakların faizsiz olarak hüküm altına alınması yerinde ise de toplam tutara hükmedilmesi gerekirken anlamsız bir şekilde dava ve ıslah ayrımı yapılarak hüküm kurulması hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.