YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/555
KARAR NO : 2020/8
KARAR TARİHİ : 19.02.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik Yapmak
Hüküm : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 247. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun, kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesi ile oluşacağı, tefecilikte suç tarihinin faizin kararlaştırılıp ödünç paranın verildiği tarih olduğu nazara alındığında, dosyamızda tanık …’nın beyanlarında peyder pey para aldığını söylediği, en son parayı aldığı tarih olarak 2007 yılından bahsettiği ve iddianamede suç tarihi olarak taraflar arası düzenlenen senedin vade tarihi olan 20/02/2008 tarihinin esas alındığı ancak taraflar arasındaki faiz anlaşma iradesinin sened tanzimi ile ortaya konulduğu, bu itibarla söz konusu senedin tanzim edildiği 12/12/2007 tarihinin suç tarihi olarak kabulü gerektiği,
Sanığa isnat edilen tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK’nın 241. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresinde tabii olduğu, tanık …’nın beyanlarına göre ödünç paranın verildiği 12/12/2007 tarihi ile temyiz inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.