YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1059
KARAR NO : 2014/3234
KARAR TARİHİ : 24.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Adli emanette kayıtlı suça konu sürücü belgesi hakkında mahkemesince mahallinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.
Sanığın yokluğunda verilen kararın duruşmada beyan ettiği adrese çıkartılan tebligatın tebliğ edilmeden iade edilmesi üzerine mernis adresine tebligat çıkartıldığı ve tebliğ edilemeden iade edildiği, sanığın mernis adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince tebligat yapılması gerekirken, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 08.03.2011 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, ayrıca sanığın duruşmada beyan ettiği adresinin sokak no: 11/11 olmasına rağmen, sanığa ilk çıkartılan tebligatta sokak numarasının 12/11 yazıldığı, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatta ise sokak numarasının 13/11 yazılması nedeni ile de usulüne uygun olmadığı cihetle, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu kabulüyle yapılan incelemede;
Dosya içinde bulunan adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın; savunma hakkının kısıtlandığına, cezanın ağır olduğuna, suç kastının bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine ‘5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına’ denilmek suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.