YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1306
KARAR NO : 2014/21002
KARAR TARİHİ : 12.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa kalkışmak, mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Katılanın konutunun eklentisi niteliğinde olan apartman sahanlığı ve merdivenlerine girilmesi ile konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşacağı gözetilerek, sanıklar hakkında TCK’nın 116/1, 119/1-c maddeleri gereğince zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
I-Sanıklar … ve … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından sanıklar … ile … müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğu belirtilmesine karşın, temel cezanın 2 yıl olarak tespit edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni olarak görülmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğu belirtilmesine karşın, temel cezanın 2 yıl olarak tespit edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni olarak görülmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında verilen hapis cezasının 5237 Sayılı TCK’nın 50. maddesi gereği adli para cezasına çevrilmesiyle sonuç cezanın adli para cezası olduğunun anlaşılması karşısında, ancak hapis cezasına hükmedilirken uygulanan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.