YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2401
KARAR NO : 2014/24514
KARAR TARİHİ : 03.12.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanık … hakkında; TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet, Sanık … hakkında; CMK’nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık …’ın mahkûmiyetine, sanık …’un da beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık … müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık … müdafiinin, kusura ve ceza miktarına; katılan vekilinin ise kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasında sanık …’un kusurunun bulunmaması nedeniyle atılı suçtan beraatine karar verilmesi karşısında, hüküm fıkrasında kanun maddesinin CMK’nın 223/2-c maddesi yerine, anılan Kanunun 223/2-b maddesi olarak yazılması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ”suçun işlenmesinde kullanılan araçlar” ve (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
3-Sanık … hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında infazını kısıtlar şekilde taksitlendirmede ödenecek miktarın belirlenmesi,
Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık …’nin beraatine ilişkin hüküm fıkrasının ilk bendindeki “CMK’nun 223/2-b” ibaresininin “CMK’nın 223/2-c”olarak değiştirilmesi; sanık …’a verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının temel cezanın belirlenmesine ilişkin sanığın mahkumiyetine dair ilk bentteki ”suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç sebepleri ve saikleri” ibarelerinin ve taksitlendirmeye ilişkin bentteki “her bir taksidin 300 TL olarak belirlenmesine” ibarelerinin çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.