YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8342
KARAR NO : 2019/10968
KARAR TARİHİ : 25.11.2019
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasıyla
TCK’nın 73/4 ve CMUK’nun 223/8. maddesince düşürülmesine
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK’nın 89/1, 50. maddeleri gereğince 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Beypazarı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 05.10.2011 tarihli ve 2009/471 esas, 2011/378 karar sayılı kararının 01.02.2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 13.12.2012 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Ankara (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 15.01.2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli ve 2014/261 Esas, 2015/660 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Şikayetçi olan ve şikayetten vazgeçenlerin mağdurun anne babası oldukları ancak mağdurun 18 yaşını doldurmuş olması sebebiyle müstakilen şikayetten vazgeçme hakkını kullanabileceği, mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıktan şikayetçi olması ve hükmün açıklanmasına neden olunan kovuşturma aşamasında beyanının alınmaması da göz önüne alındığında, mağdurun duruşmaya davet edilerek şikayet hususunda beyanı alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Kabule göre de;
TCK’nın 73/6. maddesi uyarınca sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 25.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.