YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/10757
KARAR NO : 2019/21655
KARAR TARİHİ : 04.12.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, PVC doğrama ustası olarak çalıştığını, görevinden alınarak CNC tezgahına alındığını, buna ilişkin mesleki bilgisi olmadığını, iş güvenliği önlemlerinin alınmadığını, fazla mesai yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, bu sebeplerle iş aksini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, bir süre çalıştıktan sonra istifa ederek ayrıldığını, sonra tekrar işe başladığını, davacının görev yerinin değiştirilmediğini, fazla mesailerin ödendiğini, yıllık izinlerinin tamamını kullandığını davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının miktarına nazaran davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği fesih şekline göre kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla mesai ücreti bulunduğu, davacı taraf yıllık ücretli izin talebinde bulunmuş ise de bu talep ispat edilemediğinden talebin reddine, davacının hizmet cetvelinde birden fazla işe giriş çıkışların bulunduğu ayrıca 22/07/2011 tarihinde istifa dilekçesinin dosyaya sunulduğu, bununla birlikte banka kayıtlarında davacının 2007 Temmuz ve 2008 Ağustos aylarına ilişkin maaş ödemelerinin bulunduğu, ayrıca istifa olarak bildirilen dönem yani Temmuz 2011 ile Ağustos 2011 arası dönemin birbirine yakın ve kısa bir dönem olduğu bundan başka davacının hizmet cetvelinde giriş çıkışlarının da bulunduğu zaten davacının işten ayrılma sebeplerinden birinin de iş yerinde ki bir kısım uygulamalar olduğundan davacının tüm çalışma dönemi bir bütün olarak değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı dava dilekçesinde dosyaya davalı tarafından sunulan istifa ve giriş çıkışlardan bahsetmeden 01.09.2009-06.12.2013 tarihleri arasında çalıştığı iddiasında bulunmuş davalı işveren davacının el yazılı istifa dilekçesi ile aynı tarihli matbu “sulh ve ibra” başlıklı, boşlukları sonradan doldurulmuş belge ibraz etmiştir.
İstifa belgesine karşılık davacı vekili belgelerin işyerinin değiştirme aşamasında işveren tarafından imzalatıldığını bildirmiş, Mahkemece bilirkişi raporunda kesintisiz çalışmaya göre yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmiş ise de, davacı tanığı davacının kesintisiz çalıştığını belirtmemiştir.
SGK kaydında da istifadan bir ay kadar sonra tekrar işe giriş vardır. Davacının istifa belgesini irade fesadı altında sunduğu açıkça savunulmamış, nasıl alındığı belli olmayan işyeri değişikliği aşamasında imzalatıldığı iddiası da ispatlanamamıştır. Savunmayla çeliştiğinden geçerli olmayan sulh ve ibra başlıklı belgede tazminat ödemesi de sözkonusu değildir. Bu nedenle kıdem tazminatının davacının 1.inci dönem çalışmasının istifayla sona erdiği kabul edilerek 2.inci dönem hizmet süresine göre hesaplanması gerekmektedir.
Hüküm altına alınan fazla mesai açısından ise 15.12.2009-22.07.2011 tarihler arasındaki kısım dışlanmalı, 2.inci dönem çalışmasına yönelik olarak işveren tarafından kesintili çalışma savunulmadığından şimdiki gibi aradaki bir aylık boşluk dışındaki süreler dikkate alınarak fazla mesailerin hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.