YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/26285
KARAR NO : 2019/38086
KARAR TARİHİ : 03.12.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Sanıklar … ve … haklarında beraat, sanık … hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanıklar … ile … hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan EPDK vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Sanık … müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede ise;
Sanık … hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulan ilk eylemin suç tarihinin 02.10.2011, ikinci eylemin suç tarihinin 10.10.2011 olduğu, her 2 eylemin 09.12.2011 tarihli ve 2011/5070 esas sayılı iddianame ile kamu davasına konu edildiği, yerel mahkemece sanık hakkında her iki eylem için ayrı ayrı cezaya hükmedilmiş ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararı uyarınca, sanığın tek suç işleme kararı kapsamında kısa aralıkla iki kez 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinde düzenlenen suçu işlediği, hukuki kesintinin iddianame düzenlenmesiyle gerçekleşecek olduğu, işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, aynı suç işleme kararıyla hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işleyen sanık hakkında TCK’nun 43.maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yerine, her bir eylemi ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.