YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9666
KARAR NO : 2019/19548
KARAR TARİHİ : 17.12.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu’nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, müşteki …’a duruşma gününü bildiren tebligatın,müştekinin soruşturmada bildirdiği adrese yapıldığı adresin yetersiz olması nedeniyle iade olunması üzerine MERNİS adresine tebliğ yapılmaksızın zorla getirme kararının verildiği ancak zorla getirme kararı üzerine kolluk tarafından tutulan tutanaklarda müştekinin imzasının bulunmaması nedeniyle müştekinin sanık hakkında açılan davadan haberdar edilmediğinin kabulü gerekeceği, bu şekilde katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören müştekinin yöntemine uygun şekilde açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığı gerekçeli kararın da kendisine tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak müştekiye tebliğ edilmesi, tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, bu hususta ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.