Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/14140 E. 2019/8954 K. 05.12.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/14140
KARAR NO : 2019/8954
KARAR TARİHİ : 05.12.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Suç ve hüküm tarihinden önce, 10.11.2008 tarih ve 27050 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki “İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez.” hükmü karşısında; sanığın sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenletmekten ibaret fiilinin, özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilerek ön ödeme önerisinde bulunulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “özel belgede sahtecilik” suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre;
5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi hükmüne göre; tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni suçun işlenmesi gerektiği cihetle, sanığın mahkumiyet hükmünde tekerrüre esas alınan Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/1042 E. 2011/269 K. sayılı hükmün 07.07.2011 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, suç tarihinin 21.04.2010 olması karşısında suç tarihinden sonra 07.07.2011 tarihinde kesinleşen bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan sair hükümlülüklerine ilişkin karar örnekleri kesinleşme ve infaz tarihleriyle birlikte celbedilerek sonucuna göre mükerrer olup olmadığının saptanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.