YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1347
KARAR NO : 2020/569
KARAR TARİHİ : 17.02.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Eşi kasten öldürmeye teşebbüs etmek
HÜKÜM : Sanığın TCK’nin 82/1-d, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına dair, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2016 tarih ve 2016/231 E., 2016/357 K. sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun (katılan lehine vekalet ücreti verilmek suretiyle düzeltilerek) esastan reddine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 13/01/2017 gün ve 2017/12 E. 2017/26 K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki;eksik inceleme yapıldığına, suç vasfının hatalı tayin edildiğine, fazla ceza tayin edildiğine,gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,haksız tahrik indiriminin az olduğuna, katılan kurum vekilinin üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine,haksız tahrikin bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
17/02/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı …’ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık … müdafii Avukat ….’ın yokluğunda 20/02/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.