Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2016/1500 E. 2017/2901 K. 21.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1500
KARAR NO : 2017/2901
KARAR TARİHİ : 21.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinde de belirtildiği üzere, sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya bu adrese tebligat yapılamaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresin bilinen en son adres olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılması gerekmekte olup incelemeye konu olayda, sanık …’un bilinen en son adresinin 06.05.2014 tarihinde alınan savunmasında bildirdiği adres olmasına karşın, sanığın bildirdiği adresten farklı adrese çıkartılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 03.07.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında mağdur …’a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle ONANMASINA,
II- Sanık hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;
Oluşa ve dosya kaspamına göre; sanığın elinden suça konu tabancanın alınması amacıyla sanık ve olay mahallindeki kişilerin yaşadığı arbede esnasında olay yerinde bulunan ve olayla ilgisi olmayan katılanın yaralanmasına sebep olduğu, sanığın katılana yönelik doğrudan yaralama kastı bulunmadığı ancak, olayın meydana geldiği yerde katılanın veya başkalarının da olduğunu düşünüp onların da yaralanabileceğini öngören sanık hakkında, olası kasta ilişkin TCK.nun 21/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.