Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2015/21230 E. 2016/14613 K. 14.11.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/21230
KARAR NO : 2016/14613
KARAR TARİHİ : 14.11.2016

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.
Somut olayda, mahkemece sürekli bir işte çalışmaması, evin ihtiyaçlarını karşılamaması, davacıya şiddet uygulaması ve aile yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davalının kusuru ile evlilik birliğinin çekilmez hale geldiği kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı tanıklarının ifadeleri doğrultusunda, davalı erkeğe kusur olarak yüklenen hadiseler davacı kadından duyduklarını aktarmaktan ibaret olup, taraflardan aktarılan olaylar boşanma kararına esas alınamaz. Ayrıca, her ne kadar davalı erkek eşine şiddet uygulamaktan ceza almış ise de, ceza yargılamasına konu olaydan sonra da taraflar evlilik birliğini devam ettirdikleri, böylelikle davacının, davalının şiddet eylemini de affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylara dayanılarak da boşanma kararı verilemez. Affa uğrayan olaydan sonra da davalı erkeğe kusur olarak yüklenebilecek bir vakıa da ispatlanmış değildir. Gerçekleşen bu durum karşısında, her iki tarafında kusurlu bir davranışı ispatlanamamıştır. O halde, davacı kadının davasının reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile kabulü ile boşanmaya karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.11.2016 (Pzt.)