Yargıtay Kararı 21. Ceza Dairesi 2015/10112 E. 2017/1474 K. 22.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10112
KARAR NO : 2017/1474
KARAR TARİHİ : 22.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) Sanığın şoförlüğünü yaptığı …. plaka sayılı kamyona ait motorlu araç trafik belgesi ile üzerinde yer alan muayene işlemi sahteciliğinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kabul edildiği olayda, sanığın “suçlamayı kabul etmeyerek, aracın çalışmakta olduğu mesut kargo isimli iş yerinin sahibi Mesut Kurt’un eşi …. adına kayıtlı olduğunu, aracın işletmeciliğinin Mesut Kurt tarafından yapılmakta olduğunu, şirkette sadece şoför olarak çalışmakta olduğunu, Mesut Kurt’un dinlenmesi durumunda sorunun çözüleceğini” belirtmesi karşısında, sanığın savunmasının tahkiki ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle sanığın savunmasında belirttiği ruhsat sahibi …. ile kargo firması sahibi olan eşi Mesut Kurt’un tanık olarak mahkemeye celbi ile beyanlarına başvurulması ile 23.07.2010 tarihli bilirkişi tutanağında “suça konu motorlu araç trafik belgesinin sahte olup aldatma yeteneğinin yüksek olduğu” belirtildiğinden gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bakımından tespiti bakımından belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu cihetle adli emanetin 2010/357 sırasında kayıtlı motorlu araç trafik belgesinin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri tutanağa geçirilerek, yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı ve suça konu aracın suç tarihinde vergi borcu olup olmadığının sorulması ve bu hususlar ikmal edildikten sonra, sanığın savunması da yeniden tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,
2-) T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Bozmayı gerektirmiş olup sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.