Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2016/9394 E. 2017/4368 K. 11.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9394
KARAR NO : 2017/4368
KARAR TARİHİ : 11.04.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma ilamına uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık müdafiinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;
Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip 16/03/2016 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 24/03/2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;
a) Bozma ilamından önceki hükümde olayın ne şekilde başladığı tam olarak tespit edilememesinin sanık lehine değerlendirilmesi sonucu sanığın cezasından TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi yapıldığı halde, bozma ilamı sonrasında sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
b) Sanık hakkında verilen 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sanık aleyhine bir temyiz bulunmadığı, Dairemizce önceki hüküm sanık lehine bozulduğu halde, sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle ceza tayin edilirken bozmadan önceki cezadan daha ağır bir cezaya hükmedilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine aykırı davranılması,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.