Yargıtay Kararı 21. Ceza Dairesi 2015/11135 E. 2017/1390 K. 20.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11135
KARAR NO : 2017/1390
KARAR TARİHİ : 20.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1-Suat Çimen’e ait …. plakalı aracın ruhsatında yer alan 14.07.2011 tarihli araç muayenesinin sanık tarafından sahte olarak yapıldığının iddia ve kabul edildiği olayda; muayene işlemini sanığa yaptırdığını söyleyen ve hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık …’in beyanına karşılık, sanığın savunmasında “muayene işlemi için aracı Halis Karadayı isimli kişiye teslim ettiklerini, muayene yapıldıktan sonra bu kişinin aracı getirdiğini” söyleyerek suçlamayı kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde tespiti açısından; kolluk tarafından açık kimlik bilgileri tespit edilen Halis Karadayı’nın tanık sıfatıyla bilgi ve görgüsüne başvurulması, sanığın ve gerekmesi halinde de Halis Karadayı’nın, mukayeseye esas imza ve rakam örnekleri alınıp suça konu araca ait motorlu araç trafik belgesinin arka yüzünde bulunan ikinci sıradaki “ARACIN MUAYENESİ” bölümünde yer alan rakamlar ve imzanın sanığa ve Halis Karadayı’ya aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, toplanan deliller bir bütün halinde birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Gerekçeli karar başlığına, suç tarihinin 14.07.2011 yerine, 16.01.2012 olarak yanlış yazılması,
3- Kabule göre de;
a-) Adli emanetin 2012/338 sırasında kayıtlı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesi yasaya aykırı,
b-) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.