Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/31996 E. 2017/9404 K. 24.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/31996
KARAR NO : 2017/9404
KARAR TARİHİ : 24.04.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat ve alacaklarının belirlenmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin aldığı sağlık raporları sebebi ile İş Kanunu 25/1. maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının devamsızlığına ilişkin sağlık kuruluşlarından alınan raporların sunulduğu, davacının hatırlatıldığı halde görevini yapmadığına ilişkin delil sunulmadığı, veriminin düşük olduğunun ispatlanamadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Gerekçeli karar 16.06.2016 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 26.06.2016 tarihinden sonra, 27.06.2016 tarihinde davacı vekilinin kararı temyiz ettiği, temyiz talebinin 27.06.2016 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,
2-Taraflar arasında, davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı yada geçerli nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinde; “Süresi belirli olsun veya olmasın işveren, aşağıda yazılı hallerde iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebilir:
I-Sağlık sebepleri:
a)İşçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa yakalanması veya engelli hâle gelmesi durumunda, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi,
(1)b)İşçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması durumunda.
(a)alt bendinde sayılan sebepler dışında işçinin hastalık, kaza, doğum ve gebelik gibi hallerde işveren için işsözleşmesini bildirimsiz fesih hakkı; belirtilen hallerin işçinin işyerindeki çalışma süresine göre 17. maddedeki bildirimsürelerini altı hafta aşmasından sonra doğar. Doğum ve gebelik hallerinde bu süre 74. maddedeki sürenin bitiminde başlar. Ancak işçinin iş sözleşmesinin askıda kalması nedeniyle işine gidemediği süreler için ücret işlemez.” düzenlemesine yer verilmiştir.
Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, son bir yıl içerisinde sık sık ücretsiz izin ve dokuz ayrı defa farklı gerekçelerle rapor alarak 99 gün işe gelmediği üretimin düşmesine neden olduğu gerekçesi ile İş Kanunu 25/1. maddesi gereğince ve kıdem tazminatı ödenerek feshedilmiştir. Dosya içeriğine göre son bir yıl içerisinde, sağlık sorunları nedeni ile aldığı raporlar ile izinli günlerin süresi üç ayı geçmektedir.
Davacının son yılda aldığı rapor ve izinli günlerin sayısının üç aydan fazla olduğu, bunun iş yerindeki iş akışını ve iş düzenini bozucu nitelikte olduğu anlaşıldığından davalı tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Alınması gereken 31,40 TL harçtan peşin alınan 29,20 TL’nin mahsubu ile bakiye kalan 2,20 TL’nin davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 103,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.980,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
6-Gider avansının arta kalan kısmının iadesine,
7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 24.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.