YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/589
KARAR NO : 2017/1574
KARAR TARİHİ : 23.03.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)
HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan (iki kez) mahkûmiyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Sanık ile mağdurelerin aşamalarda değişmeyen beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü mağdurelerin cebir, tehdit veya hile olmaksızın kendi rızaları ile sanığın sevgilisi tanığın evine giderek orada bir süre kaldıkları, sanığın mağdurelerin ailelerinden habersiz yanına geldiklerini bildiği halde ailelerini durumdan haberdar etmediği ve müştekilerin de sanıktan şikayetçi oldukları anlaşılmakla sanığın, kanuni temsilcinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu rızasıyla yanında tutup ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmemesi eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilip CMK’nın 226/4. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmak suretiyle TCK’nın 234/3. maddesine göre mahkûmiyetine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle atılı suçtan beraatine hükmedilmesi,
Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan (iki kez) kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Mahkemece, suç tarihinde onaltı ve onyedi yaşlarında bulunan mağdurelere karşı sanığın, rızaları dışında vücutlarını okşamak ve öpmek şeklindeki eylemleri gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, eylemlerin TCK’nın 103/1-c. 1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 102/1-c. 1 ve 102/1-c. 2. maddeleri ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekili ile sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.