YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9400
KARAR NO : 2017/2651
KARAR TARİHİ : 14.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Görevli Asliye Ceza Mahkemesinde savunması alınmadan evvel sanığa iddianame yerine geçen Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı okunmamış ise de bu görevsizlik kararının sanığa tebliğ edilmesi, sanığın görevsizlik kararına itiraz etmesi ve sanığın hazır bulunduğu 08.05.2014 tarihinde Cumhuriyet savcısı esas hakkında mütalaada bulunurken, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3-a, e, 87/1-d, son maddeleri uyarınca cezalandırılmasını talep etmesi karşısında sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığının anlaşılması nedeniyle tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Suç tarihinde sanık … ile kardeşi …ve …’in eşi …arasında çıkan kavgada …’i bıçakla yaralamaya çalışan sanık …’ın elindeki bıçağın kavgayı ayırmaya çalışan kardeşi mağdur …’a isabet ettiğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Mağdurun yaralanmasının niteliği hakkında en yakın adli tıp uzmanından 5237 sayılı TCK’nin 86-87 maddelerinde belirtilen kriterlere uygun kesin hekim raporu aldırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.