YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16142
KARAR NO : 2014/17662
KARAR TARİHİ : 02.06.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, alt işveren karşı açılan davada hüküm altına alınan kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacakları ile gerçekleşen faiz, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalı asıl işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekili, tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece ek karar ile temyize konu edilen miktarın karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı altında kaldığı ve kararın kesin olduğu gerekçesi ile ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK.’un 426/A maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.’un 426/A maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.
Dosya içeriğine göre davalı vekili tarafından temyize konu edilen ve reddedilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından yerel mahkemenin kararın kesin olduğuna ve temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun olduğundan ONANMASINA, 02.06.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.