Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2014/23164 E. 2014/28859 K. 01.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/23164
KARAR NO : 2014/28859
KARAR TARİHİ : 01.10.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı ve karşı davalı, ihbar tazminatı, cezai şart alacağı ile eğitim giderleri alacaklarını, davalı ve karşı davacı ise kıdem tazminatı, izin ücreti, ikramiye alacağı, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayıda kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı-Karşı Davalının İstem ve Cevaplarının Özeti:
Davacı-karşı davalı şirket vekili, davalı işçi ile aralarında 23/10/2003 tarihli iş akdinin imzalandığını, davalı işçinin 25/01/2007 tarihinde istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, davacı işçinin ihbar sürelerine uymadığını, aralarında imzalanan iş sözleşmesi gereği davacının cezai şart ve eğitim giderlerini ödemesi gerektiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, cezai şart alacağı ve eğitim giderleri alacaklarını istemiştir.
Davacı-karşı davalı, davalı-karşı davacının istifa ettiğini bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davalı-karşı davacı tarafından talep edilen diğer alacaklara da davalı-karşı davacının hak kazanmadığını savunmuştur.
B) Davalı-Karşı Davacının Cevap ve İstemlerinin Özeti:
Davalı-karşı davacı işçi, istifa etmediğini, iş akdini alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini, 25/01/2007 tarihli dilekçenin gerçek istifa iradesini yansıtmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, izin ücreti, ikramiye alacağı, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarını istemiştir.
C) Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 2010/29893 esas 2012/43281 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak “Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı-karşı davacının istifa edip etmediği ve buna bağlı olarak kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Yukarıdaki bilgi ve belgeler ile tüm dosya kapsamı ve yine ilke kararımız birlikte değerlendirildiğinde; işveren olan davacı-karşı davalı, davalı-karşı davacının 25/01/2007 tarihli dilekçe ile istifa ettiğini savunmuşsa da dosyada mevcut, 13/09/2007 tarihli ve ” TUTANAK” başlıklı, iş müfettişi ile işyerinde insan kaynakları yöneticisi olan … tarafından imzalanan belgede ve SGK tarafından dosyaya sunulan Hizmet Döküm Cetvelinde davacının işten çıkış tarihinin 16/02/2007 olarak belirtildiği, 25/01/2007 tarihinde istifa eden bir işçinin 16/02/2007 tarihine kadar çalışmasının/çalıştırılmasının işveren savunması ile çeliştiği açıkça
anlaşılmıştır. 25/01/2007 tarihli belge davalı-karşı davacının gerçek anlamda istifa iradesini yansıtmamaktadır. Bu nedenle bu belgeye değer verilerek davacının istifa ettiğinden bahisle kıdem tazminatı talebinin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme bozma ilamına uymuş, davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulü ile cezai şart alacağı ile ihbar tazminatı alacağının reddine, eğitim gideri talebinin kabulüne karar vermiş, davalı-karşı davacının ise kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti alacağı talebinin kabulüne, ikramiye, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti, taleplerinin reddine karar vermiştir.
E) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
F) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalının tüm, davalı karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin altında yer alan ve davacı-karşı davalının davasına ilişkin yargılama giderlerini düzenleyen 4.maddesinde, davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacıya yükletilecek yargılama giderlerinin miktarlarının belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla HMUK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
G) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 1.bendinin 4.maddesinde yer alan “..344,60 TL yargılama giderinden kabul ve red oranları gözetilerek TL sinin davalı karşı davacı birleşen dava davacısından alınarak davacıya verilmesine…” cümlesindeki “gözetilerek” kelimesinden sonra gelmek üzere “104,90” rakamının eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı karşı davacıya yükletilmesine 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.