YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/245
KARAR NO : 2017/3445
KARAR TARİHİ : 25.04.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 52/2-4.
maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 18.200 TL yerine, hesap hatası sonucu 18.000.-TL olarak adli para cezası hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK. 85. maddesinin hangi fıkrasına göre hüküm verildiğine dair uygulama maddesinin açık ve anlaşılır biçimde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine infazı kısıtlar biçimde hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “TCK’nın 85.maddesi” ibaresi yerine “TCK’nın 85/1.maddesi” ibaresinin yazılması ile 4. paragrafında yer alan 2. cümlesindeki “ ödenmeyen kısmın hapis cezasına çevrilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına” ibaresinin eklenmesi ile suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.