YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/13043
KARAR NO : 2014/14798
KARAR TARİHİ : 07.05.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 15.06.1989-01.04.2007 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, işten ayrılırken izin alacaklarının eksik ödendiğini, bankanın… Bank AŞ’ye devri nedeniyle işten çıkarılan davacının kullanmadığı yıllık izinlerinin bedelini de alamadığını, TİS gereği kullandırılması gereken izinler kullandırılmadığından davacının yıllık izin alacağı bulunduğunu iddia ederek 1.000 TL yıllık izin alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı banka vekili, kullanılmayan yıllık ücretli izin dahil tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, yapılan hesaplama sonucunda davacının kullandırılmayan 51 gün izin süresi bulunduğunun tespit edildiğini ve buna karşılık gelen 1.591,20 TL’nin ödendiğini, bu durumun maaş bordrosunda açıkça görüldüğünü, davacının müvekkilini İBRA ettiğini, hiçbir surette izin alacağı bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla hangi döneme ait izin alacağı olduğunun belirtilmediğini, izin alacakları için dava tarihi itibariyle yasal faiz olacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3574,76 TL yıllık izin ücretinin 1.000 TL’sinin 16/03/2009 dava ve 2.541,76 TL’sinin 09/11/2010 ıslah tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi geçmemek üzere yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazla talebinin reddine şeklinde hüküm kurulmuştur.
D)Temyiz:
Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hak ettiği izin ücreti alacağı 3.541,76 TL olup, mahkemece doğru bir biçimde 1.000 TL + 2.541,76 TL = 3.541,76 TL’ye hükmedilmesine rağmen, toplam izin ücreti alacağının maddi hata sonucu 3.574,76 TL olarak yazılması ve buna bağlı olarak reddedilen miktar olmadığı halde fazla talebin reddi denilip, davalı yararına vekalet ücreti hükmedilmesi hatalı olup, bozma nedeni ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F)Sonuç:
Hüküm fıkrasının kabule ilişkin ilk cümlesi çıkarılarak yerine;
“Davanın kabulü ile” kelimelerinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasındaki “3.574,76 TL” çıkarılarak yerine “3.541,76 TL” yazılmasına,
Hüküm fıkrasının davalı vekili lehine vekalet ücreti hükmedilmesine dair “Davalı vekili için takdir olunan 400,00 TL nispi vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” paragrafının tamamen çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 25.20 TL’sının davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.