YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2830
KARAR NO : 2017/5126
KARAR TARİHİ : 25.04.2017

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
A) Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur …’ı kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:
Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
B) Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur …’i kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:
1) Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçim de olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
2) Mağdur …’in yaralanması nedeniyle aldırılan Şişli Adli Tıp Şube Müdürlüğüne ait 19.11.2008 tarihli raporda ”alt dudak orta hatta iç kısma doğru dikey hatta uzanan yaklaşık 5 cm.’lik kesici delici alet yarası” bulunduğunun bildirilmesi karşısında, mağdurdaki bu yaranın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususu araştırılıp sonucuna göre zamanaşımı hükümleri değerlendirilip suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3) 5275 sayılı Yasanın 106/4-11. maddesine göre suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca aynı yasanın 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.