Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/20434 E. 2017/7949 K. 08.05.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/20434
KARAR NO : 2017/7949
KARAR TARİHİ : 08.05.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bakanlık emrinde çalıştığını, 11, 12, 13 ve 14. dönem TİS’ lerin tarafı olan Türkiye … İşçileri Sendikasının üyesi olduğunu, 31/12/2004 tarihinde sona eren TİS’inden sonra yeni bir sözleşme imzalanmadığını, anılan TİS’lerin ücret artışı hükümlerinin müvekkilinin ücretine tam yansıtılmadığını, 31/12/2004 tarihinden sonraki dönemde ise ücret artışının geç ve eksik uygulandığını beyanla, fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı def inde bulunduğunu, davacıya işe giriş tarihinden itibaren giriş yevmiyeleri ile ücret artışlarının eksiksiz uygulandığını, davacının yevmiyesinde ve ücret artışlarında herhangi bir yanlışlığın olmadığını, davacının alacağının bulunmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemenin önceki kararı Dairemizce bozulması üzerine, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 31.12.2004 tarihinde son bulan TİS’in ücrete ilişkin hükümleri iş sözleşmesine dönüştüğünden ve davacının fark alacaklarının iş sözleşmesine dönüşen hükümlere göre hesaplandığından, ücret ve ikramiye alacaklarına en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesi ve dava tarihinin 15.10.2008 olmasına rağmen karar başlığında 22.01.2016 olarak gösterilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Karar başlığında dava tarihi olarak belirtilen “22/01/2016” tarihinin çıkarılarak yerine “15.10.2008” tarihinin yazılmasına,
Hüküm kısmının 1 numaralı bendinde yer alan “en yüksek banka işletme kredisine uygulanan faizi” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “en yüksek banka mevduat faizi” sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 08/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.