YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17175
KARAR NO : 2017/3569
KARAR TARİHİ : 27.04.2017

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 8.498,00-TL maddi, 5.000,00-TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” yerine,” 5271 Sayılı CMK’nın 141 vd. Maddelerine Göre Tazminat Talebi ”ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, gerekçeli karar başlığında dava tarihi bilgilerine yer verilmemiş olması mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği, olarak kabul edilmiştir.
Tazminat davasının, dayanak dosyada verilen beraat hükmünün kesinleşmesinden kısa bir süre sonra açıldığının ve davacı ile avukatı arasındaki vekalet ilişkisini gösteren 09.03.2012 tarihli vekaletnamenin genel nitelikli bir vekaletname olduğunun anlaşılması karşısında, davacının dinlenerek vekili ile arasında tazminat davası açılması yönünde vekalet ilişkisinin devam edip etmediği ve dava açılmasına muvafakatinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan “2.477,22 ” TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak “4.498,00” TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine yüksek maddi tazminatın kabulü,
2- Davacı tarafça sunulan 10.02.2014 tarihli serbest meslek makbuzunun tazminat davasının dayanağı olan İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/166 Esas, 2013/388 Karar sayı ve 14.11.2013 tarihli beraat kararından sonra düzenlendiğinin anlaşılması karşısında maddi tazminat hesabında nazara alınamayacağının gözetilmemesi,
3- Davacının kabul edilen tazminat miktarlarına 02.02.2012 olan tutuklama tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi yerine talepten fazla olacak şekilde gözaltına alma tarihi olan 30.01.2012 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün tazminata ilişkin 1 numaralı bendinin içeriğinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Davacının davasının kısmen kabulü ile 2.477,22 TL maddi tazminatın ve 5.000 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak tutuklama tarihi olan 02.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.