YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9394
KARAR NO : 2014/14301
KARAR TARİHİ : 05.05.2014

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine; davalı ve karşı davacı, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almıştır, karşı davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı- karşı davalı, davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı- karşı davacı ise, davacının kendi isteği ile istifa ederek işyerinden ayrıldığını, ihbar önellerine uymadığını, stifa ederek ayrıldığı için ihbar ve kıdem tazminatı hakkının doğmadığını, bakiye izin ücretinin ödendiğini, 45 saatlik çalışma süresini doldurmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı dava ile 500.00-TL ihbar tazminatı ödenmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini davacı değil davalı işveren tarafından önelsiz ve tazminatsız olarak feshedilmiş olduğundan davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğduğu, davalı işveren davacının iş akdini kendisi feshettiğinden karşı dava yönünden davacının tazminat hakkının doğmadığı ve karşı davanın yerinde olmadığı, davacının izin ücreti alacağının ödendiği ve haftalık yasal 45 saatlik sürenin üzerinde fazla çalışmasının bulunmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı- karşı davacının tüm davacı- karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Karşı davanın reddi karşısında davacı-karşı davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin karar tarihinde yürülükte olan tarife hükümlerine göre belirlenmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Temyize konu kararda hüküm fıkrasının karşı davaya yönelik 5 numaralı bendi kapsamında vekalet ücretine yönelik 2. paragrafın tamamen çıkarılarak yerine
” Davacı -karşı davalı vekille temsil edildiğinden, reddedilen dava değeri üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümleri gereğince heseaplanan 400,00 TL. nispi vekalet ücretinin davalı- karşı davalıdan tahsili ile davacı-karşı davalıya verilmesine,”paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 4.05 TL’sının davacı ve karşı davalıya, arta kalanın davalı ve karşı davacıya yükletilmesine, 05/05/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.