YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/583
KARAR NO : 2017/3480
KARAR TARİHİ : 26.04.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’ nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-TCK’nın 61/2. maddesi gereğince, temel ceza üzerinden öncelikle bilinçli taksir hükümleri gereği arttırım yapılması gerekirken, uygulama sırasında yanılgıya düşülerek temel ceza üzerinden öncelikle TCK’nın 89/2-b fıkrası gereğince arttırım yapılmış olması sebebiyle sanık hakkında cezanın fazla tayini,
2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, “Taksitlerden birisi süresinde ödenmediği taktirde kalan ayların taksitlerinin tamamının bir defada sanıktan alınmasına” karar verilmesi,
3-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK’nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi gereğince de ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının ilk fıkrasının aynen bırakılması ile öncelikle ikinci paragrafı ile üçüncü paragrafının yerinin değiştirilmesi, sonrasında ikinci paragrafın tamamen çıkarılarak yerine “sanığın idaresindeki minibüsün kapısı açık vaziyette seyrederek katılanın buradan düşmesine sebebiyet verdiği dikkate alınarak sanığın eylemini bilinçli taksir ile işlediğinden sanığa verilen cezanın TCK’nın 22/3 maddesi gereği takdiren 1/3 oranında arttırılarak 186 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, üçüncü paragrafta yer alan “210 tam gün karşılığı” ibaresinin “279 tam gün karşılığı” ibaresi ile değiştirilmesi, dördüncü paragrafında yer alan “233 tam gün karşılığı” ibaresinin “232 tam gün karşılığı” ibaresi ile değiştirilmesi, altıncı paragrafında yer alan “233 gün karşılığı toplam 4,660 TL” ibaresinin “232 gün karşılığı toplam 4,640 TL” ibaresi ile değiştirilmesi, hükmün sekizinci paragrafında yer alan “alınmasına” ibaresinin çıkarılarak yerine “tahsil edileceğinin” ibaresinin yazılmasına ve dokuzuncu paragrafının tamamen çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi