YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6759
KARAR NO : 2017/1370
KARAR TARİHİ : 23.02.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği; somut olayda, sabıkasız olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi talebi bulunan sanığın dosyaya yansıyan zapta geçirilmiş olumsuz davranışları bulunmadığı gözetilmeden mahkemece, hüküm kısmında “Sanık hakkında 5271 sayılı CMK nun 253-254 ve 231. maddelerinde düzenlenen uzlaşma ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair düzenlemelerin hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden sanığın geçmişteki kasıtlı suçlardan mahkumiyetinin bulunması karşısında bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından, uzlaşma yönünden ise sanık hakkında hüküm kurulan suçun uzlaşma hükümlerinin uygulanabileceği suçların dışında tutulması nedeni ile kanunen ve taktiren her iki düzenlemenin uygulanmasına ayrı ayrı yer olmadığına” şeklinde dosya içeriğine uygun olmayan ve yasal olmayan gerekçeye dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle, TCK’nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.