YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16618
KARAR NO : 2017/5444
KARAR TARİHİ : 16.05.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık tarafından verilen 09.07.2014 havale tarihli eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına ilişkin dilekçede; kararın yokluğunda verilip, kendisine tebliğ yapılmadığının belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 16.07.2014 tarih, 2006/467 Esas ve 2009/197 Karar sayılı temyizin reddine dair ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, sanık hakkındaki 30/01/2009 tarih 2006/467 Esas 2009/197 sayılı kararının sanık ve müdafiinin yokluğunda verildiği, sanığın 10.05.2006 ve 07.06.2006 tarihli duruşmalarda müdafii ile birlikte duruşmaya katıldığı, kararın Av. … imzasına 05.03.2009 tarihinde tebliğ edildiği, CMUK’un 310. maddesinde belirtilen yedi günlük temyiz süresi geçtikten sonra, sanığın 09.07.2014 gününde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, anılan hükümde yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2 ile 5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yönteme uygun olarak yapıldığı, sanığın ise kararı yasal süresi içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; eski hale getirme istemi yerinde görülmediğinden ve 30.01.2009 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanık …’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 16/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.