Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2016/11521 E. 2017/2500 K. 28.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11521
KARAR NO : 2017/2500
KARAR TARİHİ : 28.03.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 21.04.2012 günü saat 02.00 sıralarında katılan sürücü …’ın yönetimindeki otomobili ile D.885-12 Devlet Kara yolunu takiben Diyarbakır istikametinden Şanlıurfa yönüne seyirle olay mahalli 79.km+600.m sine geldiğinde, aynı istikamete seyirle olay yerine gelip, yola giren (köpek) hayvana çarptığını anlayarak hiçbir önlem almadan yolun sağ şeridine aracını taşıracak şekilde bankete girerek duran sanık sürücü … yönetimindeki çekici ve ona bağlı römorku fark ettiğinde aniden tedbir alarak kontrolünü sağlamakta iken, daha geriden gelen sanık sürücü … yönetimindeki arazi taşıtının takip mesafesine bağlı olarak duramayıp, fren yapan … yönetimindeki otomobile arkadan çarparak, sadmenin etkisiyle ötelenen otomobilin ön kısmı ile yola taşarak duran çekiciye bağlı römorkun arka kısmına çarptığı olayda, sanığın asli kusurlu olması ve … ile …’ın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi isabetli ise de, yaralılardan …’ın 22.04.2016 tarihli talimat ifadesinde sanık hakkındaki şikayetinden de vazgeçtiği dikkate alınarak, oluşa uygun olmayacak derecede sanık hakkında fazla surette ceza tayini ile teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,
2- Taksirle yaralama suçunun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin CMK’nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında, CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıkla mağdurlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Sanık hakkında ayrıca TCK’nın 89/2-b maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine infazı kısıtlar biçimde hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.