Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/4911 E. 2017/8487 K. 22.05.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/4911
KARAR NO : 2017/8487
KARAR TARİHİ : 22.05.2017

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesini emeklilik nedeni ile haklı olarak fesh ettiğini ancak bir ksım haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zamanaşımı def’ini öne sürüp, davacının, devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak kendilerince fesh edildiğini, tazminata hak kazanmadığı gibi izinlerini kullanıp tatillerde de çalışma yapmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca gibi fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı nezdinde 1994 yılından itibaren 2013 yılına kadar 19 yıl süre ile çalıştığı ve bu süreler için hak kazandığı yıllık izinlerin kullandırıldığına yönelik davalı tarafça yazılı belge ibraz edilmediği, gerekçesi ile yıllık izin ücreti hesaplanmıştır.
Davacının çalışma süreleri ve bu sürelerde yürürlükte olan İş Kanunları göz önüne alınarak, 4857 sayılı Kanun ile 1475 sayılı Kanun dönemleri için ayrı ayrı hak kazanılan izin süreleri belirlenerek buna göre alacak hesabı yapılması gerekirken tüm çalışma süresi için 4857 sayılı Kanundaki sürelerin dikkate alınması hatalıdır.
3- Davacının hak kazandığı yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti hesaplanırken brüt tutarlardan sadece damga ve gelir vergisi kesintisi yapılarak net rakamlar belirlenmiş olup, bu alacaklardan SSK primi ve işsizlik sigortası kesintisi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi de hatalı olup ayrı bir bozma sebebidir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.