Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/10537 E. 2014/1822 K. 18.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10537
KARAR NO : 2014/1822
KARAR TARİHİ : 18.02.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğinden, mağdurenin velayetinin Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2010 gün ve 2010/245 Esas, 2010/696 Karar sayılı ilamı ile annesi olan katılan …’e verildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde mağdure üzerinde velayet hakkı bulunmayan sanık hakkında TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki anılan maddenin uygulanmamış olması nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re’sen de temyize tâbi olan hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Mağdurenin ve katılan …’ün aşamalardaki anlatımları, sanığın savunmaları, iddanamede olayın anlatılış biçimi ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın kızı olan mağdureye yönelik basit cinsel istismar niteliğindeki eylemlerini birlikte yaşadıkları evde yalnız kaldıkları zamanlarda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.