YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6221
KARAR NO : 2014/7378
KARAR TARİHİ : 16.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet
Ek karar: temyiz talebinin reddi

04.03.2011 günlü iddianameyle sanık hakkında “elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma” suçlarından kamu davalarının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 27.05.2011 gün 2011/41 esas 2011/134 karar nolu ilamıyla her iki suçtan da mahkumiyet kararları verildiği, anılan kararın sanık tarafından süresinde temyizi üzerine mahkemece 31.05.2011 günlü ek karar ile mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olduğundan bu suça ilişkin sanığın temyiz isteminin reddine, hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak ise dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay ilgili dairesine gönderilmesine karar verildiği ancak “mühür bozma suçuyla ilgili temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanığa tebliğ edilmeksizin, hırsızlık suçundan temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay’a gönderilmesini müteakip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2012 günlü iade kararı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece “elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçu” ile ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği, anılan iade kararından sonra mahkemece yapılan duruşma neticesinde sanık hakkında “mühür bozma” suçundan yeniden verilen 18.12.2012 gün 2012/194-290 esas sayılı kararın hukuken geçersiz olduğu, sanığın süresinde yaptığı temyiz isteminin, “mühür bozma suçundan temyiz isteminin reddine dair 31.05.2011 günlü ek kararına yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede gereği görüşüldü;
6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 3000 TL. adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 31.05.2011 günlü ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.