YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12567
KARAR NO : 2014/12195
KARAR TARİHİ : 01.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hukmun temyiz incelemesinde; .
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasaya eklenen geçiçi 2. madde gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanıklar …’un ve …’un temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın geçiçi 2. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK’nın 272. maddesı (1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi) gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanıklar hakkında hırsızlık suçu nedeniyle yapılan uygulamada TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza arttırılırken hapis cezasının 2 yıl 16 ay verine 3 yıl 4 ay olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayını,
2)5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,d,e ” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu sahverılmceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı biçimde hukum kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …’un ve …’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hukmun açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma neden, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
5320 sayılı Yasanın 8 . maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ilgili fıkrada belirlenen 3 yıl 4 ay hapis cezasının 2 yıl 16 ay olarak değiştirilmesi ve yine hüküm fıkrasından “53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin paragraf çıkarılarak, yerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” paragrafının eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.