YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6720
KARAR NO : 2014/7544
KARAR TARİHİ : 26.03.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç :Görevi Kötüye Kullanma
Hüküm :TCK’nın 257/2, 62/1, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkûmiyet

İhmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 16:00 sularında Bilecik-Bozüyük karayolunda meydana gelen trafik kazası sonucunda yaralanarak ambulansla … Devlet Hastanesine kaldırılan ve yapılan ilk müdahale sonrası ileri tetkik ve tedavi için Eskişehir Yunus Emre Devlet Hastanesine sevk edilen kan basıncı düşük ve genel durumu kötü, multi travmalı ve hemodinamisi stabil olmayan ölene gerekli tıbbi girişimlerde bulunmayıp, travmalı hastayı ilgilendiren uzmanlık dallarının hastayı görüp görmediğini dahi sorgulamadan başka bir kuruma sevk edilmesine müsaade eden acil servis sorumlusu Dahiliye Uzmanı sanık Dr. … ile kendisine haber verildiği halde hastayı bizzat gelip görmek yerine telefonda sevk önerisinde bulunan Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı sanık Dr. … hakkında, TCK’nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık … müdafinin sanıkta suç kastı bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve eksik incelemeye; sanık … müdafinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısımlarında, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK’nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen belirtilen konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bendinin 3. paragrafında yer alan “günlüğü taktiren 40 TL sından 3000 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE” ibaresinin çıkarılarak yerine, adli para cezasına çevrilmesine; TCK’nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK’nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL olarak hesabıyla ayrı ayrı olmak üzere 3.000’er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.