YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/509
KARAR NO : 2014/4712
KARAR TARİHİ : 17.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’in, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07.09.2009 tarih, 2008/171-1223 ek karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin kararını temyiz ettiğine dair dosya içerisinde temyiz dilekçesine rastlanmamış ise de; mahkemenin aynı tarihli ek kararın sanığa tebliğine ilişkin …E Tipi Kapalı Cezaevi İnfaz Kurumu’na yazdığı dosya kapsamında bulunan müzekkere ile UYAP sorgusunda 07.09.2009 havale tarihli sanık tarafından gönderilen taranmamış temyiz başvuru dilekçesinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık …’in, İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07.09.2009 tarih, 2008/171-1223 ek karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin kararını da süresinde temyiz ettiği gözetilerek; gerekçeli kararın sanıkların daha önce geçerli bir tebligat yapılmamış olan adreslerine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebliğ edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan, sanık … müdafii ile sanık …’in öğrenme üzerine 08.05.2009 ve 27.07.2009 tarihlerinde ileri sürdükleri temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilip, mahkemenin temyiz taleplerinin reddine ilişkin 08.07.2009 ve 07.09.2009 tarih, 2008/171-1223 sayılı ek kararlarının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 35.maddesinin, aynı Yasanın 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nın 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yapılan yargılama giderlerinin, sanıkların payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderleri bölümünde yer alan ”müteselsilen” ibaresi çıkarılıp, yerine “paylarına düşen oranda ayrı ayrı” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.