YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8924
KARAR NO : 2014/330
KARAR TARİHİ : 16.01.2014

Adam kaldırmaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanıklar …, …, … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetlerine dair Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2006 gün ve 2005/388 Esas, 2006/352 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkûm olduklarının anlaşılması ve CMK.nın 231/6-a maddesi karşısında hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK.nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemesince değerlendirilmesinin gerekmediği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyizlerin incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız “kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilmesine kadar”, “diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölüm …
hükümden çıkarılarak, yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesine gelince;
Sanıklara yüklenen 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 17.04.2003’ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, mahkemece adli emanetin 2003/1272 sırasında kayıtlı silahlar, şarjör ve fişeklerin TCK.nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin olarak verilen kararın aynen muhafazasına 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.