YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/225
KARAR NO : 2017/446
KARAR TARİHİ : 15.02.2017
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 58/6, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına
TÜRK MİLLETİ ADINA
Dairemizin 28.04.2014 gün ve 2013/917 -2014/2685 E.K. sayılı kararı ile, yerel mahkemece nitelikli kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık … hakkındaki hüküm, eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve sanığın bu suçtan mahkumiyeti gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca yapılan incelemede;
Mahkemece ortaya konulan kabul ve gerekçeye göre direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla Dairemizin 28.04.2014 gün ve 2013/917 -2014/2685 E.K. sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
1- Sanığın mağduru sol göğüs bölgesinden akciğer ve kalp yaralanmasına neden olan tek bıçak darbesi ile yaraladığı olayda, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası gerektiren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, TCK’nun 61. maddesi gereğince temel cezanın üst sınıra yakın bir ceza olarak belirlenmesi yerine, alt sınırdan ceza verilerek eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri de nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine” şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.