YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/18007
KARAR NO : 2017/1042
KARAR TARİHİ : 01.02.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesinin “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenlemesi karşısında, eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtayın ilgili ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; mahkemenin 08.08.2012 tarihli kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın 31.07.2012 tarihli dilekçesi ile kararın kendisine tebliğ edilmediği, bu nedenle süresinde temyiz edemediğinden bahisle infazın durdurulması, eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunması üzerine, Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesinin 08.08.2012 gün ve 2012/142 sayılı D. İş sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, sanığın itirazı üzerine Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2012 gün ve 2012/863 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, bilahare sanığın 19.03.2015 günlü dilekçesi ile “temyiz hakkının iadesi için infazının durdurularak yeniden yargılanmasına karar verilmesini” talep etmesi üzerine, bu kez Safranbolu Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 30.03.2015 gün ve 2015/67 D. İş sayılı kararı ile “yargılamanın yenilenmesi ve infaz durdurma taleplerinin reddine, daha önce temyiz talebi reddedilmiş olup, ikinci kez temyiz talebinde bulunulduğundan temyiz hususunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtaya gönderilmesine” karar verildiği anlaşılmakla; dosya kapsamına göre, sanığın kovuşturma aşamasında 30.10.2008 tarihli savunmasında, talebi üzerine mahkemece görevlendirilen müdafii Av…. ile birlikte ifade verdiği halde, gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğ edilmediği, sanığın bildirdiği ve UYAP’ta kayıtlı tek adresine gerekçeli kararın gönderildiği, ancak tebliğ edilememesi üzerine, başkaca adresi bulunmadığından aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılmak suretiyle hüküm 13.03.2009 tarihinde kesinleştirilmiş ise de, sanığın mahkemeye gönderdiği 27.09.2010 tarihli dilekçesi ile “mahkemeden aldığım 18.12.2008 gün ve 2008/244-2008/269 sayılı 2 yıl hapis cezası ile ilgili ilamın bir suretinin tarafıma gönderilmesini istiyorum” şeklinde talepte bulunması ve mahkemece de kararın 06.10.2010 ve ardından 15.10.2010 tarihlerinde savcılık aracılığı ile ilgili cezaevine gönderildiğinin anlaşılması karşısında; anılan tarihler itibariyle karardan haberdar olduğunun kabulü ile 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 31.07.2012 tarihinde temyiz eden sanığın yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 01.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.